Blog
stilte
Woensdag was een onwezenlijke dag. Gepakt en gezakt de auto in met twee overenthousiaste kinderen, op weg naar de droom van elk kind: ‘de Efteling’. Twee straten ver horen we op de radio het verschrikkelijke nieuws van het dramatische busongeval. 28 doden. Waaronder 22 kinderen. Het is niet te vatten. Alle beelden, alle artikels, ze snoeren mij de keel dicht. Ik ga dan ook niet bloggen over een leuke uitstap, uit respect voor al dat verdriet. Om 11 uur vandaag volgt een minuut van stilte.
De stilte zal nog nooit zo stil zijn geweest
Die Jules toch
We hadden Jules, de klaspop dit weekend op bezoek. Hij mag elk weekend met een andere kleuter mee naar huis en de ouders moeten nadien een uitgebreid verslag schrijven over zijn belevenissen. Stiekem is Jules dan ook een beetje de vrees van elke ouder. Want Jules moet heel veel leuke dingen doen (bij heel wat ouders héél wat weekendjes omgegooid omdat Jules plots op de stoep stond, geloof me), veel groentjes en fruit eten, tandjes poetsen, en op tijd bedje in. Wij vonden dat het hoog tijd was dat Jules ook eens uit de band sprong. Klaspoppen hebben ook hun rechten.
