Blog

De week van Dewi

Ode aan de moeders

Gisteren was het moederdag. Of toch overal behalve in Antwerpen. Waarom die Antwerpenaren het weer anders willen weet ik niet, de familie De Waele viert in elk geval elk jaar in augustus. Maar omdat de lucht knettert van al die moederwensen en omdat ik mijn ma zo graag zie, vind ik het toch zeer gepast zelf ook een paar mooie wensen de ether in te sturen.

 

Mam, ge zijt een geval apart, een knappe vrouw met ballen. 40 jaar geleden uit het exotische Indonesië neergedaald in het grijze, grauwe, koude België:
Merksem of all places. Het moet een shock geweest zijn. De liefde achterna, die hield jou waarschijnlijk warm. De eerste jaren in een klein appartementje met onze papa, met de rijstkoker en de kruidenvijzel in de aanslag, sambal maken… enorm knap, naar de andere kant van de wereld verhuizen om het te gaan maken.

 

Van jou heb ik waarschijnlijk mijn niet-zittend gat, de drang naar avontuur, de immens grote vriendenkring en de onvoorwaardelijke liefde voor die vrienden, mijn verslaafdheid aan kleren kopen (ook al heb ik die nu min of meer onder bedwang), mijn liefde voor lekker eten, … je hebt me de waarde van onafhankelijkheid geleerd, hoe het is om als vrouw op je eigen benen te staan.

 

Dankjewel mams, we zeggen het te weinig. In augustus verwacht je de Antwerpse moederkesdagversie, maar eigenlijk zouden we je elke dag in de bloemetjes moeten zetten! Bij deze, de mei-versie: Gelukkige moederdag, voor een fantastische madam!

 

Over moeders gesproken, Marie, mijn goede vriendin en mama van Maïmouna heeft dit weekend een enorm succesvolle benefiet georganiseerd voor alleenstaande moeders in Gambia. Well done sista! Er wordt geld ingezameld zodat deze vrouwen zelf een winkeltje kunnen beginnen.

 

De moeders werden dus geëerd dit weekend, ze verdienen allemaal een hart onder de riem, bloemetjes, kusjes, chocolaatjes, sjieke dinertjes, en zoveel meer! R.E.S.P.E.C.T.

 

De week van Isabelle

De wereld vandaag

 

De wereld vandaag...

Daar ben ik de hele dag mee zoet geweest.

Want die wereld van vandaag... Het is me wat!

 

De week van Isabelle

What's in a name?

Het was even denken, laten bezinken, eens voorzichtig luidop zeggen, maar eigenlijk was de beslissing snel en vlot genomen. Billie zou ze noemen. Want, Billie is toch een beetje stoer. Stel u voor dat het een tuttebelleke zou kunnen worden. En natuurlijk zou ze met poppen spelen. Maar om hun haren af te knippen ipv ze braaf te kammen. En een muziekinstrument bespelen, drummen misschien en fratsen uithalen en ravotten op de scouts en niet op haar mondje gevallen zijn maar wél manieren en waarden hebben en een vrolijk lachebekje zijn dat met volle teugen van het leven geniet en … en … en … en 

 

We hadden dus een beetje een visioen van wat soort meisje het zou worden als ze Billie zou heten. En soms, héél soms, als je iets héél hard wenst, dan komen je dromen uit. En overtreft de realiteit zelfs deze dromen. Want volgens de normen van Kind&Gezin zit onze 9 maanden oude Billie qua motoriek en sociale vaardigheden niet op haar leeftijd, maar wél op 15 à 16 maanden. Een felle madam dus. Een échte Billie. We zullen al maar beginnen sparen voor dat drumstel ;-)

 

De week van Isabelle

Bijna-vakantie

Het leek bijna vakantie: 1,5 week niet op de werkvloer geweest.

Om te verbouwen, om te genieten van man- en kindlief, om op gepaste wijze het einde van het vrijgezellenbestaan van een vriendin te vieren, om met boerenpaard en huifkar de heuvels rond Opwijk te verkennen…

Mmmm… bijna-vakantie. Dat belooft voor de échte vakantie ;-)

 

De week van Kat

Nee hoor, van Wout * woensdag * Technologiebestendig

Al die technologie, wat gaat het toch snel, dacht ik daarstraks nog. Vijf jaar geleden was Facebook nog zo goed als onbestaande en binnen enkele jaren is het alweer voorbij. Dat beweren althans enkele technologie-goeroes. Met Web 2.0 zal immers ook Facebook verdwijnen. Het zijn de mobiele apps die de komende jaren de plak zullen zwaaien. En het verleden heeft geleerd dat een nieuwe technologie-generatie fataal is voor de vorige (http://onforb.es/IJFKYG).

 

Best handig wel, al die apps op je smartphone. Je kan precies weten waar en wanneer je bus of trein moet nemen, een liedje dat je op de radio hoort downloaden, boodschappen doen, de sterrenhemel analyseren, je vrienden bespioneren,... Je kan het zo gek niet bedenken. Binnenkort kan je alles met je telefoon.

 

Is er dan niets dat de huidige technologische tsunami zal overleven? Toch wel: de rekenmachine. Nog geen enkele app tegengekomen die het beter doet dan een ouderwetse rekenmachine. Grote toesten waar je niet naast kan typen, blokkeert nooit en als ze werkt op zonne-energie, kan ze zelfs niet zonder batterij vallen. Als freelancer heb ik de laatste jaren vele bureaus gezien en de rekenmachine is nog steeds omnipresent!

 

Eén klein probleem: verder dan 99.999.999 geraak je op de meeste rekenmachines niet. Dus Mark Zuckerberg zal er het nut wel niet van inzien...

De week van Lena

Stagiaires bij Fé., we zien ze graag vertrekken!

Ze worden vakkundig geselecteerd op hun inzet en kwaliteiten.
Ze kunnen hier kijken, leren, creëren en groeien.

We zien ze graag komen, die jonge enthousiaste mensen.
Kruisbestuiving is verrijkend.

Maar we zien ze ook graag gaan.
Als u onderstaande foto ziet begrijpt u waarom.
Valérie heeft de lat weer wat hoger gelegd voor de volgende.
Zo hebben we ze graag.

Merci Valérie, en veel succes en plezier op het creatieve pad! 

 

De week van Lena

't is bij de loodgieter dat het kraantje lekt

Ik heb dat altijd een boeiend spreekwoord gevonden. Vooral omdat er zoveel waarheid in zit.

Kinderen van dokters moeten bijna doodvallen voordat vader of moeder dokter eens kijkt wat er scheelt.
Vormgevers hebben zelden eigen naamkaartjes, laat staan een mooi vormgegeven website.
Bij menig poetsvrouw is het thuis alles behalve opgeruimd en een communicatiecampagne van een communicatiebureau is nooit af.
Ik ken een communicatiecoach die thuis niets geregeld krijgt en een succesvolle relatietherapeut die zelf twee keer gescheiden is...

Hoe komt dat toch?

Ik merk dat bij mezelf ook.
Als ik gewoon een briefing krijg dan is er geen probleem. Ik denk na, zet m'n ideeën op een rij, hak knopen door, begin met de uitwerking en schrijf een motivatie. 
Als ik een zelf opgelegd concept moet uitwerken, dus los van een opdrachtgever, dan heb ik de grootste moeite om het af te bakenen. Dan blijven de ideeën komen en dat leidt uiteindelijk tot chaos. 
Waarschijnlijk is het moeilijk voor mensen om kwaliteit te blijven leveren als het niet voor een klant of patient is, maar voor jezelf. Als je eindelijk mag loslaten valt de druk weg. De verwachting van die andere en de verantwoordelijkheid daarvoor zorgt er blijkbaar voor dat we goed presteren. 

En toch weet iedereen dat er niets zo belangrijk is als goed zorgen voor jezelf... rare beestjes zijn we. boeiend, maar niet altijd even goed te begrijpen. 

De week van Lena

10 jarig jubileum

Het is onwaarschijnlijk. 10 jaar geleden mocht ik mijn eerste campagne voor Fé. uitwerken. 

Steunpunt jeugd was dat. Ik was piepjong en kon me volledig identificeren met de doelgroep. Het klinkt als een cliché, maar het lijkt alsof het gisteren was!

Vandaag ben ik blij dat ik nog steeds voor Fé. mag werken. Op freelance basis intussen, maar dat maakt de motivatie alleen maar groter.
Niet elk communicatiebureau draagt maatschappelijk verantwoord ondernemen zo hoog in het vaandel. Voor mij is dat van groot belang. 
Fé. communication wordt bovendien gedreven door Fé. Research en dat betekent dat de briefings die ik krijg héél duidelijk afgelijnd zijn. Als je als creatief een concept moet bedenken dan is zo'n doelgerichte briefing een onmisbare basis om de juiste boodschap bij de juiste doelgroep te krijgen en daar draait het uiteindelijk om.

10 jaar dus... Vandaag hebben de Féetjes mij in de bloemetjes gezet met 10 cadeautjes en een etentje. 

10 persoonlijke cadeautjes die op mijn lijf geschreven zijn.

  1. mooie tulpen op mijn bureau
  2. Een ring met mijn letter: een Scrabble A. 
  3. Een boek met Damn Good Advice van George Lois
  4. Een caleidoscoop om bij weg te dromen
  5. Rode oorbelletjes om mezelf mee te versieren
  6. Een pennenzak met appeltjes
  7. Twee handgeschilderde kopjes met een snor voor de twee kleine jongetjes in mijn leven
  8. Naadkousen van Pamela Mann (daar kan ik mijn grote man vast mee bekoren)
  9. Een gouden schaar om lintjes mee te knippen 
  10. En tot slot een Carpe Diem Journal for all my mini goals!

Lucky me!

Merci Fé. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De week van Catherina

donderdag 19 april Vluchtelingen in de aanbieding

Ik kan het maar niet begrijpen.

Vier jaar geleden kregen we de eerste bankencrisis over ons heen en beloofde regeringen dat ze de bankensector strenger zouden aanpakken.

Vandaag zitten we midden in de 2de crisis en we staan nergens. NERGENS.

Politiek en bankwereld zijn te verweven in België voor een grondige hervorming.

Er is nog geen breuk met de bonuscultuur in zicht. Sommige bankiers kregen een bonus van 10x hun basisloon in 2011.

Dus je verdient 2500€ en je krijgt 25.000€ bonus per maand.

Er zijn ook personeelsleden die 1.000.000€ per jaar verdienen + 10.000.000€ bonus is dat dan.

 

En van zodra er sprake is van een plan dit in te perken schiet de banklobby in actie en trekken headhunters aan de alarmbel en vrezen ze dat deze bankier-talenten  gaan wegvluchten. Nou ik zou zeggen doe maar, laat dat kostelijke talent vooral vluchten…

 

Je kan ook kiezen voor een bank die geen bonuscultuur heeft. Die bestaat ook. www.triodos.be

De week van Catherina

woensdag 18 april : the sketchbookproject

 

De week van Catherina

dinsdag 17 april : Positieve leeftijdscijfers.

Behalve dat ik al gekrompen ben, dat kilo’s blijven plakken na je 45ste  en dat blijven plakken tout court niet meer ongestraft kan, zijn er ook positieve cijfers voor mijn leeftijd. Vers van de pers of net gepresenteerd de nieuwste ILIV cijfers: boven de 45 zakt je stress in het algemeen en kan je beter ontspannen. Aan alle Féetjes jullie tijd komt nog. Aan al de anderen meer lezen kan op iliv.be

De week van Catherina

maandag 16 april : het heeft niets met leeftijd te maken

Ik hou van discussies rond social media.

Ik ben er namelijk helemaal niet voor te vinden.

Gretig lees ik wat de jonge socioloog Koen Damhuis hier van vind.

Een 25-tiger die mijn menig deelt  haha ! Dat Facebook (hij noemt het Fakebook) een wereld creëert die niet bestaat en dat nefaste gevolgen heeft voor zijn generatie. Iedereen houdt elkaar voor de gek door enkel de meest geslaagde versies van zichzelf te tonen. Non stop de indruk wekken tof en indrukwekkend te zijn. Leukste beste hipste mooiste… Like ! Geen ruimte voor saai, middelmaat, niets doen of verdriet. Wel voor 'misschien' want de keuzemogelijkheden zijn zo overweldigend dat ze kunnen verlammen. Je engageren is moeilijk want stel dat je nog een leukere, hippere, betere optie leest daarna ..

Na veel moeite van mijn collega’s, eerder onder dwang nam ik een account, neen niet uit vrije wil. Het verdict : ik heb nog nooit zoveel banale boodschappen gelezen als de afgelopen maanden.

Het boek en het onderzoek van Koen Damhuis stellen me gerust wie het meest facebookt is het meest neerslachtig en heeft het meest het gevoel dat het leven oneerlijk is en dat anderen beter af zijn. De kijk en vergelijk cultuur heeft volgens mij nog nooit iemand gelukkig gemaakt.

 

De week van Dettie

Lang leve de 'i'

'De emancipatie van de introvert', deze week in Knack Weekend op p. 20. De TED-talk van Susan Coin kan je beluisteren&bekijken via deze link: http://www.ted.com/talks/susan_cain_the_power_of_introverts.html

Zonder mezelf te willen vergelijken met Obama, denk ik dat er toch ook een i in mij woont, ondanks de e uit mijn mbti-test.

De week van Dettie

Generatie ... ?

Na generatie x (de mijne) en y (wie jonger is) en z of m (wie veel jonger is) was vandaag de nieuwste generatie op bezoek bij Fé., Billie. Ze twijfelde nog of ze haar creatieve gedachten (jawel, ze is ontsproten aan onze Isabelle en productontwikkelaar Joris) ineens op het scherm zou zwieren of toch maar eerst een sketchbook ter hand zou nemen. Zijn we dan weer bij x... ?

?

De week van Céline

TEST M(arieken)!

 

En ja , Marieken rijdt nu in een testwagen rond wegens een pipo die in haar zij reed op een parking.

Gelukkig is ze - zo ver ik dat weet - vrijgezel en kan er door die sticker op de zijkant van haar vervangwagen nog iets 'interessants' ontstaan.

Wilt u weten wie Marieken is , en wie u dus blijkbaar kan testen? 

scroll dan naar beneden op onze 'wie-is-wie pagina' => http://www.fe-online.be/nl/wie-is-wie en solliciteer.

(@Marieken : Sorry, maar je lokte het uit)