Gisteren was het moederdag. Of toch overal behalve in Antwerpen. Waarom die Antwerpenaren het weer anders willen weet ik niet, de familie De Waele viert in elk geval elk jaar in augustus. Maar omdat de lucht knettert van al die moederwensen en omdat ik mijn ma zo graag zie, vind ik het toch zeer gepast zelf ook een paar mooie wensen de ether in te sturen.

Mam, ge zijt een geval apart, een knappe vrouw met ballen. 40 jaar geleden uit het exotische Indonesië neergedaald in het grijze, grauwe, koude België:
Merksem of all places. Het moet een shock geweest zijn. De liefde achterna, die hield jou waarschijnlijk warm. De eerste jaren in een klein appartementje met onze papa, met de rijstkoker en de kruidenvijzel in de aanslag, sambal maken… enorm knap, naar de andere kant van de wereld verhuizen om het te gaan maken.

Van jou heb ik waarschijnlijk mijn niet-zittend gat, de drang naar avontuur, de immens grote vriendenkring en de onvoorwaardelijke liefde voor die vrienden, mijn verslaafdheid aan kleren kopen (ook al heb ik die nu min of meer onder bedwang), mijn liefde voor lekker eten, … je hebt me de waarde van onafhankelijkheid geleerd, hoe het is om als vrouw op je eigen benen te staan.

Dankjewel mams, we zeggen het te weinig. In augustus verwacht je de Antwerpse moederkesdagversie, maar eigenlijk zouden we je elke dag in de bloemetjes moeten zetten! Bij deze, de mei-versie: Gelukkige moederdag, voor een fantastische madam!

Over moeders gesproken, Marie, mijn goede vriendin en mama van Maïmouna heeft dit weekend een enorm succesvolle benefiet georganiseerd voor alleenstaande moeders in Gambia. Well done sista! Er wordt geld ingezameld zodat deze vrouwen zelf een winkeltje kunnen beginnen.

De moeders werden dus geëerd dit weekend, ze verdienen allemaal een hart onder de riem, bloemetjes, kusjes, chocolaatjes, sjieke dinertjes, en zoveel meer! R.E.S.P.E.C.T.