*********
volgende week is het aan
Ward
|
Kat
Donderdag
Er is er één jarig. Hoera! Hoera!
Dat kan je wel zien (aan haar Action Man en kleine oogjes wegens al goedgevierd)
Dikke proficiat aan mijn Fé.estcomité-collegaatje. We doen al sinds het begin van ons voorzitterschap ons best om voor iedereen een écht persoonlijk cadeautje te verzinnen, bijeen te zoeken en te knutselen. En dat is nu niet anders. Ik verheug me op het Fé.est-momentje straks. Een tip? Muts + African Adventure ...
Zie hier Action Man
Woensdag
Deze ochtend in de Standaard Online "Het Catalaanse parlement heeft woensdag in Barcelona gestemd voor een verbod op stierengevechten. Catalonië is de eerste regio op het Spaanse vasteland waar stierenvechten wordt verboden. In het Catalaanse parlement werd voor de stemming een fel debat gevoerd. Uiteindelijk trokken degenen die tegen het dierenleed zijn aan het langste eind."
Pfffu. Daar is niet zoveel eer aan te behalen. De gemiddelde Catalaan ligt niet echt wakker van de corridas. Dat is iets voor Spanjaarden. En Catalanen zijn geen Spanjaarden. Laat dat duidelijk wezen. In Barcelona krijg je soms venijnige opmerkingen als je geen català spreekt. Al merkt de gemiddelde toerist daar waarschijnlijk weinig van.
Mijn persoonlijk corrida-gevoel is een beetje dubbel. (dit kenmerkt mij haat/liefde-verhouding met het land van Sinterklaas...) Ik ben een keertje gaan kijken in de Plaza de Toros de Las Ventas in Madrid. En natuurlijk vind ik het gemeen dat die stieren gedood worden voor het plezier van een joelend publiek. Maar de ambiance in zo'n arena is ongelooflijk. 20.000 Spanjaarden die compleet uit hun dak gaan. Zowel oud als jong, man als vrouw en allemaal opgedirkt. Er wordt luidkeels commentaar geleverd en als het hen echt niet aanstaat, worden de kussentjes van de tribune richting onfortuinlijke toreador gemikt.
Deze stierenvechters genieten ook een echte sterrenstatus. De plaatselijke Dag Allemaal staat dan ook vol met hun escapades met zangeressen en fotomodellen en als er eentje huwt, staat de nationale pers aan de kerk. En tja, ik koop dan soms zo'n, boekske :-)
Dinsdag
Het is een komen en gaan van vakantiegangers bij Fé. de laatste dagen. En iedereen heeft zo zijn verhaal: Annemie heeft een draak bij, Marieken witte spikkels in haar haar en een nieuwe vloer, Katja foto's van minipoesjes en verhalen van navelstrengen en vliesjes en Liesbeth is helemaal verliefd geworden op Marseille. Ik heb in Marseille eens ooit al mijn geld laten pikken. Of beter... weggegeven. Ik zal niet in detail treden, maar het was een wijze les. Oòk dat is vakantie :-)
Maandag
Dààr !! Dààr is hij !! Kijkkijkkijk !! Zo sjiek zeg !! Goh !! Ònzen tram !!
Kent u het? Het geluid van de brievenbusklep? Het schuiven van papier over elkaar en het gemorrel met de klep en dan een plofje ... en dan moet je gewoon gaan kijken. Of er misschien een pakje is. Of een leuk kaartje. Of een mooie brief. En altijd weer vergetend dat in deze e-tijden, de postbode vooral dient voor rekeningen en Aldi-reclamebladjes. Soit. Een mooi geluidje dus. Een geluidje vol hoop, verwachting, voor-pret en nieuwsgierigheid.
Sinds een paar weken is er een nieuw geluidje op mijn mooiegeluidjes-lijst : de voorbijrijdende tram. Sinds Fé. voor de campagne van Vlaanderen voor het E.U-voorzitterschap een tram mocht bekleden, kijken wij met z'n allen halsreikend uit naar een live-tram-momentje. Dus elke keer als ik een tram hoor ergens (en geloof me, er rijden véél trams in 't stad!) moèt ik gewoon omkijken. En natuurlijk hebben we al foto's gezien, maar het écht aanschouwen van "onze" tram... daar moesten we nog even op wachten.
Tot gisteren dus. Op de Sint Bernardsesteenweg. Kwam hij voorbijgesnord. Schoon jong! En een pittaschotel later kwam hij nog eens voorbij. Zoooo schoon jong :-)
Met mijn excuses voor de slechte gsm-beeldkwaliteit.
Archief
|
